cloink

Nee, niet de RijksUniversiteit Gent, maar wel mijne rug!

Eind vorige week was het weer eens zover en het was eigenlijk nog nooit zo erg geweest: ik kon niet meer staan, gaan, zitten of liggen zonder felle pijn in de onderrug. Diagnose: de drie onderste wervels geblokkeerd en lustig wat zenuwen aan het knellen. Nu, zowat een week en wat spierontspanners en ontstekingsremmers later, gaat het weer wat, maar het is toch echt de druppel.

De kogel is bij deze door de kerk: een actieplan! We beginnen bij het meest onschuldige en meteen ook waarin ik het minst geloof. Maar gezien dat eerste, is dit dus de eerste stap: acupunctuur. Werkt dat niet langdurig (lees: ben ik er minstens een jaar van af), dan volgen epidurale infiltraties (zenuwen uitschakelen, toch al wat meer beangstigend) en als dat niet werkt, dan ga ik gelijk mijne copain Steven maar eens onder het mes. Want to be honest: ik ben die chronische pijnen enerzijds en acute aanvallen anderzijds best beu. Ik ben (net) 31 for f*cks sake!

Popularity: 7% [?]

Ik werk als IT-consultant en ben dus de gelukkige bezitter van een firmawagen. Tevens heb ik een nogal erg leuke werkgever, die de keuze ook helemaal vrij laat (zo lang er geen excessen optreden uiteraard, een roze mini cabrio zou allicht niet in de smaak vallen). Daardoor rij ik nu al bijna vier jaar rond in wat toenertijd toch echt wel mijn droomwagen was, realistisch gesproken natuurlijk, want een Lamborghini of Maserati paste nipt niet in het budget.

Bijna vier jaar en dus tijd om van wagen te wisselen. Helaas valt zo’n coupé-achtig model praktisch gezien nogal tegen en zeker als je een peutertje hebt om te vervoeren. Hoewel ik de vorige wagen niet als totaal onpraktisch ervaar (relatief grote koffer toch!), moet de volgende een echte gezinswagen worden. En aangezien dat geen staatsgeheim is, twijfel ik vooralsnog tussen de volgende modellen (in volgorde van mijn huidige persoonlijke voorkeur):

• Open Insignia (5-deurs)
• Skoda Superb
• Ford Mondeo (5-deurs)
• Mazda6 (5-deurs)

Jep, geen enkel “premium brand” te bespeuren, maar dat komt doordat ik liever niet in een knappe wagen rij zonder ook maar één interessante optie. Dan liever wat minder premium, maar wel full-option. De Insignia is werkelijk een knappe wagen en kan geleverd worden met een fiskaal interessante 160pk diesel. Het is echter ook meteen de enige die eigenlijk in die livrei niet echt full-option in het budget past: zo zou ik een lederen interieur links moeten laten liggen, amongst other things. Het andere nadeel is het plaatsaanbod, dat is toch werkelijk een beetje bedroevend voor zo’n grote wagen. Dan is er de Superb, die eigenlijk afgetekend op kop lag, tot Opel met hun Insignia kwamen. Ik hoor u al roepen: “ma cloink toch, ne Skoda?!”. Ewel ja: ne Skoda! Eigenlijk is dit een wat uitgerekte Passat, maar dan met véél meer ruimte en luxe. Als ik (toch bijna 2m lang) in een comfortabele positie achter het stuur zit, kan er probleemloos een volwassene achter me plaatsnemen: een absoluut unicum! Tevens beschikt deze Superb over een DSG-automaat: heerlijk. Zo komen we meteen aan het enige minpuntje: de motor die in budget past is de diesel van slechts 140pk, dat is voor zo’n grote wagen niet meteen ruim gerekend. Oja… En hij is natuurlijk relatief spuuglelijk aan de achterkant. De andere twee, de Mondeo en de 6, komen eigenlijk om geruime afstand en scoren vooral door hun “full-option-ness”, waar voor hun geld, zeg maar. Van beiden ben ik niet wild, ik vind ze zelfs een heel klein beetje goedkoop ogen, maar dat is natuurlijk persoonlijk. Van de Ford hoor ik trouwens erg veel horror-verhalen over betrouwbaarheid.

In het kader van deze keuzes, ben ik gisteren even naar het autosalon geweest. Niets opmerkelijks gezien aldaar, tot ik me aanbood voor de testrit bij Skoda. Een zekere Rodolfo (?) ging me even tonen wat de Superb allemaal kan, op de openbare weg welteverstaan en op een spekglad wegdek, in de gietende regen. Wat ik in de volgende twintig minuten heb meegemaakt is te gek voor woorden: uitwijkmanoeuvres (demonstratie ABS), drag-races (demonstratie 0-100) en vooral bochten vol-gas nemen aan snelheden die twee tot drie keer hoger lagen dan het overige verkeer (demonstratie ESP). En pas op, geen flauwe bochtjes, nee, er was er zelfs eentje bij van 180 graden op de Brusselse ring! Een aanrader voor eenieder die de Skoda-stand passeert zou ik zeggen en hij heeft mij alvast kunnen overtuigen.

Dat alles maakt de keuze nóg moeilijker eigenlijk. Want net nu de Insignia vanwege zijn looks de bovenhand leek te krijgen… Ik weet het deze keer écht niet!

Popularity: 7% [?]

Urghh. Het is weer eens zover: de weegschaal sloeg weer eens iets té ver uit naar de verkeerde kant en ik heb besloten de riem wat aan te spannen. Als je me kent weet je dat dat een beetje een hel is voor me, want ik doe niets zo graag als eens goed en/of vettig eten. Dat gaat van hoogstaande culinaire bereidingen, tot simpelweg een pak friet met nen hoop mayonaise. Gelukkig is een andere karaktereigenschap het feit dat ik redelijk vastberaden (ok, ok, koppig) ben.

Vooralsnog haalt die vastberadenheid het dus nog van het Bourgondische trekje, wat na 3 weken resulteert in een dikke 3kg verlies. Dat is uiteraard natuurlijk verre van spectaculair, maar het is dan ook geen “crash-dieet“. Nee, ik neem zorgvuldig alle beschikbare Weight Watcher-punten tot mij en plan dus over dit en 4 maand op het streefdoel te zitten: minus 15kg (en als het er 20 zijn, dan ben ik zowaar nog contenter!).

Het enige nadeel aan dit alles, is dat ik nu natuurlijk constant lig te tellen en – erger nog – mensen die eten voor me bereiden lastig val met vragen als er zijn: “hoeveel koffielepels boter hebt ge daarin gebruikt?”, “hoeveel grammen was dat stukje vlees?”, “welk vetgehalte had die room?”, etc. Met dank voor het begrip, schat…

Popularity: 7% [?]

Dat ik naarstig op zoek ben naar manieren om frisser wakker te worden, was de regelmatige bezoeker allicht niet ontgaan. Zo heb ik recent een Sleeptracker geprobeerd (en ondertussen alweer verkocht) en staat er momenteel een Revo Blik WiFi te blinken op mijn nachtkastje. Die Revo is wel fijn, maar veel draagt hij natuurlijk niet bij tot het frisser wakker worden, je wordt hoop en al wakker met wat exotische muziek.

Dus, op naar de volgende! Ditmaal – en door het lezen van een dolenthousiaste Tiekenei – maar voor de Philips Wake-Up Light gegaan. Ik zal u meteen even kort uitleggen waarom u ook snel nog zo’n Wake-Up Light moet gaan halen, mocht u überhaupt geïnteresseerd zijn. Philips heeft nl. een nieuw model uit (model 2008) en helaas schort er daar wat aan: ze zijn de spaarlamp-toer opgegaan. Nu, ik ben uiteraard “all for” eco-dingen, maar Philips vond het bijzonder lumineus (hebt ge hem? hebt ge hem??) om de spaarlamp vervolgens onvervangbaar te maken. Gevolg: na enkele jaren gaat die spaarlamp stuk en kunt ge gans uwe wekker weggooien. Te gek voor woorden natuurlijk! Tevens zou de spaarlamp in het nieuwe model ook een veel koeler licht uitstralen en zowaar nog minder op een zonsopgang lijken. En als u nog niet helemaal overtuigd bent: aangezien er een nieuw model is, gaan de “oude” modellen fiks in afslag! Zo heb ik het slagschip (de HF3462) op de kop getikt voor slechts (nouja, in vergelijking met de “winkelprijs” dan) 73€ !

Ik laat uiteraard weten wat ik er van vind…

Popularity: 7% [?]

Nuja, eigenlijk meer “blogstilte” natuurlijk. Maar geen paniek: ik leef nog, er is niets ernstigs gebeurd, er is zelfs niet echt iets gebeurd. Alleen had ik gewoonweg niet echt veel zin om iets neer te pennen en dat gebeurt wel vaker. En eigenlijk is het ook een héél klein beetje de schuld van Facebook (zij die mij kennen, kennen ook mijn echte naam, dus voeg me zo maar toe ) en Twitter, want waarom zou ik telkens energie “verspillen” om een nette post te maken als ik het ook aan de mensheid kan laten weten via een one-liner? Luiheid, ‘t is iets moois.

Niet dat er nu écht niets gebeurd is hoor. Zo is mijn dochter voor het eerst naar school geweest. Een openlucht school, mind you. En dan moet het natuurlijk net lukken dat het net die eerste week vroor dat het kraakte. Maar geen nood, dochterlief vindt het dolletjes op school en ze is ondertussen te slim bevonden voor de inloopklas, zodat ze binnenkort start met de eerste kleuterklas. En wij lichtjes fier natuurlijk…

Ook is er nog het akkefietje met mijn bloeddruk en cholesterol. Beiden veel te hoog voor mijn gezegende leeftijd. Gevolg: ik de afgelopen 3 a 4 weken (jawel, dat is incluis kerst- en eindejaarsfeestjes! ) barstende hoofdpijn, alwaar geen enkele “over the counter” pijnstiller soelaas wist te brengen. Gevolg 2: ik kan mijn leven lang pillen gaan slikken en ben met ingang van vorige week op dieet, een het liefst wat zout-, alcohol- en vetarm dieet. Maar dat was sowiso al wat nodig, dus geen man overboord. Wel heb ik aan dit alles 2 mooie, blauwe armen overgehouden. De dokter, noch de verpleegster wisten precies mijn aders te vinden, met als gevolg dus 2 lek geprikte armen die stilaan alle kleuren van de regenboog beginnen krijgen. Leuk is anders…

Maar ik beloof dus plechtig dat ik de komende maanden wat meer aan de blog zal denken.

Popularity: 8% [?]