cloink

Urghh. Het is weer eens zover: de weegschaal sloeg weer eens iets té ver uit naar de verkeerde kant en ik heb besloten de riem wat aan te spannen. Als je me kent weet je dat dat een beetje een hel is voor me, want ik doe niets zo graag als eens goed en/of vettig eten. Dat gaat van hoogstaande culinaire bereidingen, tot simpelweg een pak friet met nen hoop mayonaise. Gelukkig is een andere karaktereigenschap het feit dat ik redelijk vastberaden (ok, ok, koppig) ben.

Vooralsnog haalt die vastberadenheid het dus nog van het Bourgondische trekje, wat na 3 weken resulteert in een dikke 3kg verlies. Dat is uiteraard natuurlijk verre van spectaculair, maar het is dan ook geen “crash-dieet“. Nee, ik neem zorgvuldig alle beschikbare Weight Watcher-punten tot mij en plan dus over dit en 4 maand op het streefdoel te zitten: minus 15kg (en als het er 20 zijn, dan ben ik zowaar nog contenter!).

Het enige nadeel aan dit alles, is dat ik nu natuurlijk constant lig te tellen en – erger nog – mensen die eten voor me bereiden lastig val met vragen als er zijn: “hoeveel koffielepels boter hebt ge daarin gebruikt?”, “hoeveel grammen was dat stukje vlees?”, “welk vetgehalte had die room?”, etc. Met dank voor het begrip, schat…