cloink

Er heerst een algehele malaise in de financiële sector, dat is allicht niemand ontgaan. En hoewel we dagelijks bericht krijgen van de overheid over hoe beschermd we toch niet zijn, ik voel me er toch net iets vaker dan vroeger ongerust door. Mijn - ietswat simplistische - oplossing is dan ook wat meer spreiden.

Spreiden, dat betekent meerdere banken. Meerdere banken, betekent meerdere kosten? Ah neen, want we gaan nu eenmaal voor de wat kwaliteitsvollere online banken, die gratis hun diensten ter beschikking stellen! Ik was al klant bij Deutsche Bank en sinds kort ook bij Keytrade, tot grote tevredenheid trouwens. Deze laatste lanceert nu een leuke actie: voor elke klant die ik aanbreng, krijgen zowel die klant als ik 20€ op onze rekening. Voor iets dat 100% gratis is, toch een leuke meevaller me dunkt! Geen addertjes, I promise! (tenzij ge u natuurlijk laat verleiden om via Keytrade op de beurs te gaan spelen, iets wat heden ten dage een gevaarlijk spelletje is )

Dus als u ook nog op zoek was naar een gratis, betrouwbare en bovenal Belgische online bank: Keytrade it is (en wel via de link die ik u hier meegeef, of ik kan fluiten naar mijn 20€ ).

Post Popularity: 9%

Nee nee, ik ben er niet definitief onderdoor gegaan, noch heb ik last van Napoleonitis. Nee, ik wil gewoon even de sperperiode nuttigen om iedereen een leuke cadeautip te geven die iedereen allicht al wel eens gezien had, maar ondertussen alweer uit het oog was verloren: Plan Cadeau, een initiatief van Plan België.

Want geef nu toe, na al dat leuks dat je krijgt voor je verjaardag, al dat liefs dat je krijgt voor Valentijn, al dat lekkers dat je krijgt voor Pasen, al dat creatiefs dat je krijgt voor vader- en moederdag, wat zou je nog willen voor die enkele dagen die per toeval op het einde van ‘t jaar liggen? Je geeft hier niet alleen een mooi en origineel cadeautje, maar je zet mensen mogelijks nog aan tot meer. Twee voor de prijs van één, toch? En als (praktische) kers op de taart: het is fiskaal aftrekbaar…

Post Popularity: 9%

Het was alweer een hele poos geleden, maar gisteren nog eens sushi gaan eten. Dat het zo’n tijd geleden is, is allicht omdat er slechts weinig “speciaalzaken” zijn in de buurt en dat ze meestal - voor een stevige eter als ikzelf - aan de dure kant zijn als daarna niet naar het frituur wilt lopen.

Gelukkig hoefde ik gisteren niet zelf te betalen (bedankt baas!)… Buiten die meevaller bleek het adresje algauw een enorm goed. Zaowang, heet de bar. Mooi gelegen (zo in de schaduw van de kathedraal) en kleinschalig, maar authentieke en erg verse bereidingen! Dé topper bleek algauw de “sushiboot”:

Ook voor het eerst rauwe inktvis gegeten: óverheerlijk zeg! Hier gaan ze mij met andere woorden nog (vaak) terugzien!

Post Popularity: 15%

Het is zover: de ondeugende jaren zijn aangebroken!

Neen, het is niet ik die in een midlifecrisis verwikkeld ben, maar mijn dochtertje dat ondertussen de gezegende leeftijd van 2 jaar bereikt heeft (zoals je hier kan lezen). Ze noemen deze levensfase wel eens “the terrible twos” en ik begrijp stilaan waarom…

Niet dat we zó te klagen hebben hoor, het is best een schatje te noemen, maar hier en daar zo af en toe is er toch wel duidelijk sprake van enig kattekwaad en weerbarstigheid. Zo ook gisteren… Ze is nl. al een tijdje een beetje verkouden en diegene die het al meegemaakt hebben kennen vast de routine: neusje spoelen, neusje spoelen en nog eens neusje spoelen met fysiologisch water.

Nu hebben wij naast de klassieke “tubes” ook zo’n handige spray. En u kan het al raden wat er gebeurt wanneer dochterlief deze spray in handen krijgt… Terwijl wij lekker frietjes aan het bakken waren , hoorden we plots “psssjjj… psj psjj psjjj… PSSSSJJJJJJJJTTTHTHTHTTT…”. Uh-oh.

En inderdaad, bij het aanschouwen van onze living viel het op dat alles nat was, incluis de laptop die in de zetel stond, aangeschakeld… Hopelijk is dat allemaal goed opgedroogd, of het is de laatste blogpost die ik post vanop dit keyboard.

Post Popularity: 18%

Niet de mijne (daar hebben wij geen geld voor), maar die van een bevriend koppel. Of ik niet eens kon meehelpen om ze in elkaar te vijzen, want die Ikea-keukens worden geleverd in stukjes van zowat 1cm² (al kan die indruk mogelijks subjectief te noemen zijn na honderden, zo niet duizenden vijsjes door mijn handen te hebben gehad) en verder is het aan u om uw plan te trekken.

Toegegeven: hun systemen zijn en blijven ingenieus, zelfs een doe-het-zelf-kneus als ikzelf kan binnen de kortste keren feilloos een ganse keuken in elkaar draaien: klik, klik, KLAK, ahaa! Dat wil niet zeggen dat dat met de glimlach moet gebeuren, versta me wel… Na iets meer dan 5 uur zuchten, steunen en vooral veel vijzen, hebben we er de brui maar aan gegeven. Het was ondertussen 23.30 en aangezien we nog niet echt in de helft waren (het is dan ook wel een gigantische keuken!), wordt dit allicht zaterdag vervolgd, als mijn rug tegen dan terug weer meekan. Auw.

Post Popularity: 21%

Deze ochtend zowaar even mijn zonnebril opgezet op de weg naar het werk. Neen, niet omdat het zonnetje aangenaam tegen mijn poezelige hoofd scheen, maar wel doordat ik verblind werd door een stelletje oetlullen (jaja, jullie daar, 80% van alle verkeer deze ochtend!) die het vertikken even het achterste mistlicht te doven wanneer ze in een ellenlange file staan. Bumper aan bumper heeft zo’n licht bijster weinig effect, beste dames en heren…

Grmbl… Maandagmorgen…

Post Popularity: 30%

Het is al jaren een publiek geheim ten huize cloink: de heer des huizes wil een kat ! Ik had vroeger thuis twee katten en heb daar indertijd altijd enorm veel aan gehad.

Één - ietsie tiny weenie - probleem: de vrouw des huizes is hoogst allergisch. En zoals we allen wel weten: de vrouw draagt de broek thuis en dus moest tot op heden de kat het onderspit delven. Eerlijk gezegd best begrijpelijk trouwens, ik zou ook niet de ganse dag allergische reacties willen hebben thuis, gewoon om mijn partner te plezieren.

Het toeval wil nu dat er op het werk ook iemand is die hoogst allergisch was aan katten. Wel, zij heeft gewoon een kat in huis genomen, een paar weken afgezien en na die paar weken was de allergie verdwenen! Het menselijk lichaam, geweldig toch?

U raadt het al: cloink is dus druk bezig om allerhande info in te winnen om alsnog een kat in huis te nemen! Het praktische en medische aspect laat ik even achterwege en dus is de eerste bekommernis: welk ras? De kat in kwestie moet nl. aan enkele eisen voldoen: ze moet binnenshuis kunnen leven, ze moet zachtaardig/rustig zijn en goed met (kleine) kinderen overweg kunnen én alleen kunnen zijn (daar wij beiden fulltime tewerkgesteld zijn). Een hele opdracht dus, maar een korte zoektocht leverde me de volgende kandidaten op:

• Een Ragdoll, liefst zo’n blue colorpoint of mitted. Ik bedoel: hoe knoddig is dit hé? Eigenlijk is dit de koploper, daar het echte “appartementskatten” zijn. Enige minpuntje: ze hebben - gezien hun fraaie vacht - wel wat verzorging nodig.
• Een Britse korthaar, met de typische “Sheba” kat (effen blauw) op kop natuurlijk! Als ik heel eerlijk ben is dít eigenlijk de ideale kat als je objectief bent: ze kunnen ook netjes alleen binnen blijven en hebben minder verzorging nodig. Alleen vind ik zo’n ragdoll mooier.
• Een Heilige Birmaan, een lilac, blue of cream tabbypoint graag. Dé favoriet, alvorens ik op onderzoek ging. Ik wil eigenlijk al heel mijn leven lang zo’n prachtbeest. Maar nu komt de kat op de koord (ha-ha): dit is een ras dat eigenlijk niet zo heel rustig is (zit wat Siamees karakter in) en ze zitten niet al te graag alleen…
• Een Siberische (bos)kat, opnieuw graag een blauwachtige. Deze heb ik stiekem achteraf aan dit lijstje toegevoegd, maar niet zonder reden: deze schijnt bijzonder geschikt te zijn voor mensen met een allergie! Ok, ze zitten dan wel graag buiten en zijn wat actiever dan gemiddeld, maar toch, een echte “hypoallergene kat” kost algauw $10,000… Toch weer nét buiten budget dat.

Iemand ideetjes of een goede cattery?

Post Popularity: 32%

Volgende e-mail is zonet de deur uit:

Beste,

Ik vind geen Belgische website, dus dan maar via de Nederlandse…

Zonet heb ik allicht mijn allerlaatste Sultana YoFruit gegeten. Jammer, want ik vind ze eigenlijk best lekker. “Hoezo?”, hoor ik u denken. Wel: toen ik het tweede koekje uit zijn “jasje” nam (u leest het goed: het eerste koekje had ik al opgegeten!), bemerkte ik een soort haar aan het koekje. “Gek!”, dacht ik nog, maar legde niet meteen een verband. Tot er luttele seconden later een larve uit de nu (bijna…) lege verpakking viel… EEN LARVE!

Bij nadere inspectie was het tweede koekje (ik wil NIET meer nadenken over dat eerste dat nu in mijn maag zit) helemaal aangetast door de larve, draderig en mul, kortweg: goor. De verpakking was weldegelijk volledig gesloten (ik heb ook mijn kast even gecontroleerd en die is ook clean), geen gaatjes gevonden, dus deze larve is tijdens het productie- of verpakkingsproces in het koekje verzeild geraakt. Quality control anyone?

Het spijt me als ik wat cru overkom, maar u begrijpt dat ik niet meteen opgezet ben met bedorven eetwaar en al helemaal niet met larves in mijn mond. Bah, bah, bah.

Met alsnog vriendelijke, doch gedegouteerde groet,
x

Post Popularity: 39%

Een ander gevolg van het verkopen van die domeinnaam is dat er zeer binnenkort een wasdroger ten huize cloink zal geleverd worden. Aangezien ik voor zulke aankopen toch vaker net iets meer mijn best doe om op voorhand te beslissen welke nu de beste is, is het uiteindelijk een redelijk duur model geworden: een AEG Lavatherm 59840. Redelijk duur, niet alleen omdat er allerhande snufjes opzitten, maar ook vnl. door de vooruitstrevende techniek die hier gebruikt wordt: een waterpomp!

Het grootste voordeel is dat deze droger bijna 50% minder verbruikt dan een klassiek model en bijgevolg een fraai A-klasse label krijgt. Dat doen hem er niet veel na en komt neer op een besparing van zowat 50€ per jaar vergeleken met andere types (en voor een doorsnee gebruik). En dan komt nu het zure aan dit verhaal: in Brussel wordt zulke aankoop gestimuleerd door een premie uit te reiken (van 150€ trouwens), maar - u begrijpt het al - in Vlaanderen is dat niet het geval… Ik dus verontwaardigd en een mailtje gestuurd naar het “Team 1700“, dewelke me het volgende lieten weten:

Wij kunnen u enkel meegeven dat de Vlaamse elektriciteitsdistributienetbeheerders verplicht zijn om een aantal energiebesparende maatregelen financieel te ondersteunen. Iedere netbeheerder mag evenwel zelf kiezen welke acties hij wil uitvoeren.

Zo zo? Beetje absurd? Waarom kiezen ze dat zelf? Soit, ik dus op mijn beurt naar Eandis gemaild, met dezelfde vraag, en ziehier hun “uitleg”:

De premies die Eandis geeft worden elk jaar herbekeken in samenspraak met de Vlaamse overheid. Er is dan ook niet voor elke milieuvriendelijke installatie een premie voorzien.  Wel is er een premie voor het plaatsen van een warmtepomp.

Jaja, kastje, muur, kastje, … Het lijkt me eigenlijk vrij duidelijk: de aardgasdrogers zijn zo goed als niet te vinden op de Belgische markt en als Eandis dan mag kiezen welke “technologie” te belonen, dan is het uiteraard financieel interessant om er eentje te kiezen die geen kat kan (of wil) aanschaffen. Gevolg: het aantal keer dat deze premie reeds is uitgekeerd, kan men bijna op één hand tellen. Fraai milieubeleid!

Post Popularity: 36%

Niet voor hen die zelf ook aan arachnafobie lijden, maar ik vind tegenwoordig a ratio van één a twee per maand dit soort exemplaren thuis:

>> KLIK <<

Neen, niet ergens terwijl ik een kast aan het verzetten ben, de zolder aan het opruimen ben of schilderijen van plaats wissel (ik heb geeneens schilderijen!), maar gewoon terwijl ik in de zetel zit. Bovenstaand exemplaar liep zowat een kwartiertje geleden doodleuk voorbij mijn voeten, een middagwandelingetje aan het doen. Gisteren nog erger: toen zat er een soortgelijk “diertje” plots op de schouder van mijn vriendin. Gek, want ik heb al op een heel aantal plaatsen gewoond, maar nog nooit dit soort lieverdjes in deze kwantiteit gezien.

En als ik nu van één iets schrik heb hé…

Post Popularity: 44%