cloink

Het is al jaren een publiek geheim ten huize cloink: de heer des huizes wil een kat ! Ik had vroeger thuis twee katten en heb daar indertijd altijd enorm veel aan gehad.

Één – ietsie tiny weenie – probleem: de vrouw des huizes is hoogst allergisch. En zoals we allen wel weten: de vrouw draagt de broek thuis en dus moest tot op heden de kat het onderspit delven. Eerlijk gezegd best begrijpelijk trouwens, ik zou ook niet de ganse dag allergische reacties willen hebben thuis, gewoon om mijn partner te plezieren.

Het toeval wil nu dat er op het werk ook iemand is die hoogst allergisch was aan katten. Wel, zij heeft gewoon een kat in huis genomen, een paar weken afgezien en na die paar weken was de allergie verdwenen! Het menselijk lichaam, geweldig toch?

U raadt het al: cloink is dus druk bezig om allerhande info in te winnen om alsnog een kat in huis te nemen! Het praktische en medische aspect laat ik even achterwege en dus is de eerste bekommernis: welk ras? De kat in kwestie moet nl. aan enkele eisen voldoen: ze moet binnenshuis kunnen leven, ze moet zachtaardig/rustig zijn en goed met (kleine) kinderen overweg kunnen én alleen kunnen zijn (daar wij beiden fulltime tewerkgesteld zijn). Een hele opdracht dus, maar een korte zoektocht leverde me de volgende kandidaten op:

• Een Ragdoll, liefst zo’n blue colorpoint of mitted. Ik bedoel: hoe knoddig is dit hé? Eigenlijk is dit de koploper, daar het echte “appartementskatten” zijn. Enige minpuntje: ze hebben – gezien hun fraaie vacht – wel wat verzorging nodig.
• Een Britse korthaar, met de typische “Sheba” kat (effen blauw) op kop natuurlijk! Als ik heel eerlijk ben is dít eigenlijk de ideale kat als je objectief bent: ze kunnen ook netjes alleen binnen blijven en hebben minder verzorging nodig. Alleen vind ik zo’n ragdoll mooier.
• Een Heilige Birmaan, een lilac, blue of cream tabbypoint graag. Dé favoriet, alvorens ik op onderzoek ging. Ik wil eigenlijk al heel mijn leven lang zo’n prachtbeest. Maar nu komt de kat op de koord (ha-ha): dit is een ras dat eigenlijk niet zo heel rustig is (zit wat Siamees karakter in) en ze zitten niet al te graag alleen…
• Een Siberische (bos)kat, opnieuw graag een blauwachtige. Deze heb ik stiekem achteraf aan dit lijstje toegevoegd, maar niet zonder reden: deze schijnt bijzonder geschikt te zijn voor mensen met een allergie! Ok, ze zitten dan wel graag buiten en zijn wat actiever dan gemiddeld, maar toch, een echte “hypoallergene kat” kost algauw $10,000… Toch weer nét buiten budget dat.

Iemand ideetjes of een goede cattery?

Popularity: 8% [?]

Volgende e-mail is zonet de deur uit:

Beste,

Ik vind geen Belgische website, dus dan maar via de Nederlandse…

Zonet heb ik allicht mijn allerlaatste Sultana YoFruit gegeten. Jammer, want ik vind ze eigenlijk best lekker. “Hoezo?”, hoor ik u denken. Wel: toen ik het tweede koekje uit zijn “jasje” nam (u leest het goed: het eerste koekje had ik al opgegeten!), bemerkte ik een soort haar aan het koekje. “Gek!”, dacht ik nog, maar legde niet meteen een verband. Tot er luttele seconden later een larve uit de nu (bijna…) lege verpakking viel… EEN LARVE!

Bij nadere inspectie was het tweede koekje (ik wil NIET meer nadenken over dat eerste dat nu in mijn maag zit) helemaal aangetast door de larve, draderig en mul, kortweg: goor. De verpakking was weldegelijk volledig gesloten (ik heb ook mijn kast even gecontroleerd en die is ook clean), geen gaatjes gevonden, dus deze larve is tijdens het productie- of verpakkingsproces in het koekje verzeild geraakt. Quality control anyone?

Het spijt me als ik wat cru overkom, maar u begrijpt dat ik niet meteen opgezet ben met bedorven eetwaar en al helemaal niet met larves in mijn mond. Bah, bah, bah.

Met alsnog vriendelijke, doch gedegouteerde groet,
x

Popularity: 12% [?]

Een ander gevolg van het verkopen van die domeinnaam is dat er zeer binnenkort een wasdroger ten huize cloink zal geleverd worden. Aangezien ik voor zulke aankopen toch vaker net iets meer mijn best doe om op voorhand te beslissen welke nu de beste is, is het uiteindelijk een redelijk duur model geworden: een AEG Lavatherm 59840. Redelijk duur, niet alleen omdat er allerhande snufjes opzitten, maar ook vnl. door de vooruitstrevende techniek die hier gebruikt wordt: een waterpomp!

Het grootste voordeel is dat deze droger bijna 50% minder verbruikt dan een klassiek model en bijgevolg een fraai A-klasse label krijgt. Dat doen hem er niet veel na en komt neer op een besparing van zowat 50€ per jaar vergeleken met andere types (en voor een doorsnee gebruik). En dan komt nu het zure aan dit verhaal: in Brussel wordt zulke aankoop gestimuleerd door een premie uit te reiken (van 150€ trouwens), maar – u begrijpt het al – in Vlaanderen is dat niet het geval… Ik dus verontwaardigd en een mailtje gestuurd naar het “Team 1700“, dewelke me het volgende lieten weten:

Wij kunnen u enkel meegeven dat de Vlaamse elektriciteitsdistributienetbeheerders verplicht zijn om een aantal energiebesparende maatregelen financieel te ondersteunen. Iedere netbeheerder mag evenwel zelf kiezen welke acties hij wil uitvoeren.

Zo zo? Beetje absurd? Waarom kiezen ze dat zelf? Soit, ik dus op mijn beurt naar Eandis gemaild, met dezelfde vraag, en ziehier hun “uitleg”:

De premies die Eandis geeft worden elk jaar herbekeken in samenspraak met de Vlaamse overheid. Er is dan ook niet voor elke milieuvriendelijke installatie een premie voorzien.  Wel is er een premie voor het plaatsen van een warmtepomp.

Jaja, kastje, muur, kastje, … Het lijkt me eigenlijk vrij duidelijk: de aardgasdrogers zijn zo goed als niet te vinden op de Belgische markt en als Eandis dan mag kiezen welke “technologie” te belonen, dan is het uiteraard financieel interessant om er eentje te kiezen die geen kat kan (of wil) aanschaffen. Gevolg: het aantal keer dat deze premie reeds is uitgekeerd, kan men bijna op één hand tellen. Fraai milieubeleid!

Popularity: 7% [?]

Niet voor hen die zelf ook aan arachnafobie lijden, maar ik vind tegenwoordig a ratio van één a twee per maand dit soort exemplaren thuis:

>> KLIK <<

Neen, niet ergens terwijl ik een kast aan het verzetten ben, de zolder aan het opruimen ben of schilderijen van plaats wissel (ik heb geeneens schilderijen!), maar gewoon terwijl ik in de zetel zit. Bovenstaand exemplaar liep zowat een kwartiertje geleden doodleuk voorbij mijn voeten, een middagwandelingetje aan het doen. Gisteren nog erger: toen zat er een soortgelijk “diertje” plots op de schouder van mijn vriendin. Gek, want ik heb al op een heel aantal plaatsen gewoond, maar nog nooit dit soort lieverdjes in deze kwantiteit gezien.

En als ik nu van één iets schrik heb hé…

Popularity: 7% [?]

Als je aan Maxine de afgelopen paar dagen vroeg hoe oud ze ging worden, dan antwoordde ze steevast en vol enthousiasme: “Twéé jááj!”. En afgelopen zaterdag was het dan zover, onze kleine spruit – die ondertussen al niet meer zo klein is, noch op een spruit lijkt – werd twee jaar! En dat moest gevierd worden en wel met – in volgorde – een halve dag Plopsa Indoor met mama en papa, een halve dag BBQ-festijn met mami, papi, de peter en de tante én de dag erop nog eens een uitje richting de Antwerpse Zoo met bommi en bompi én bijbehorend tramritje (alwaar ze precies nog meer plezier aan beleefde dan aan de Zoo zelf).

Ik heb voor de gelegenheid mijn Flickr vanonder het stof gehaald. Klik op het plaatje voor enkele kiekjes:

Popularity: 4% [?]

Afgelopen vrijdag zijn we er nog eens toe gekomen om te gaan eten. Niet zomaar, want we zijn op die dag 11 jaar samen. Dat kan al tellen me dunkt!

Voor de gelegenheid zijn we eens naar Brussel afgezakt, alwaar mijn teerbeminde trakteerde op een vrij bijzonder restaurantje: resto.bar. Het concept is nl. dat je eten geserveerd wordt in kleine porties, meestal in een glas geserveerd en je kan je eigen hoofdmaaltijd samenstellen (uit de lichtgevende menu-tubes!). We hebben ons dan ook eens goed laten gaan en een dikke twee uur en 10 glazen (eten) verder was de conclusie eenvoudig: geweldig! Akkoord, ik heb wel al eens beter gegeten, maar het was al bij al bijzonder lekker, het is er enorm sfeervol en het concept is gewoon enorm leuk. Ook de prijs is OK, wij waren met z’n tweetjes een dikke honderd euro kwijt, all-in.

Achteraf kan je trouwens – zoals wij dus – afzakken naar The Flat, wat enkele tientallen meters verder ligt. Ook daar is het trendy en originaliteit troef. Je kan er nl. in de badkuip een cocktail gaan drinken, daar het ganse “complex” ingericht is als appartement. Een erg smal appartement wel, maar dat maakt socializen makkelijk(er). Verder volgen de prijzen van de cocktails de beursgang en wijzigen dus om de zoveel minuten. Helaas hadden we zelf op het verkeerde moment onze Mojito’s besteld, want nog geen halve minuut later zakte de prijs met 3€, per glas…

Al bij al een erg fijne avond dus, op naar de 12 !

Popularity: 4% [?]

‘t Is weer eens tijd voor wat “ooh!” en “aah!” foto’s, want we hebben een nieuw “zwembad” gekocht. Niet zo eentje waar de mama en de papa in kunnen relaxen ( ), maar wel eentje waar Maxine reuzefijn in het rond kan plonsen ( ). En dat moet je aan een bijna-tweejarig dochtertje natuurlijk geen twee keer zeggen:

Tja, het zat gisteren dan ook volledig mee. Lekker weertje, de dag ervoor een nogal stevige BBQ-braspartij gehad (incluis homemade mojito’s die voor nekeer op iets trokken!) en dus gewoon voer voor een luie zondag. Enige minpuntje aan de dag: we denken dat we in vroegtijdig stadium een voetfetishisme ontdekt hebben…

PS: hoe cool is die plastieke boom met de glimlach ej ?

Popularity: 3% [?]

Hmm, ik merk net op dat het alweer 2 weken geleden is sinds mijn laatst blogpost hierzo. Dat kan ik verklaren…

Ik zit nl. godganser dagen mijn muziekcollectie te indexeren. Dat wil zeggen dat zowat 70 a 80% netjes gescand, geïdentificeerd én automatisch correct ge-”ID3″-tagged kan worden (incluis cover-art!) via MusicBrainz (tip voor de muziekliefhebber), maar dat dus 20 a 30% manueel moet gebeuren. In mijn geval zijn dat enkele duizenden nummers, oftewel enkele honderden albums. Aangezien een tool als MusicBrainz afhangt van zijn gebruikers, ben ik dan meteen ook zo correct om alles via daar te doen en dus de onbekende albums ook op de site in te geven (teller as of today: 86 nieuwe releases door mij ingegeven met de hand, lied per lied). Ik kan u verzekeren: een erg repetitief en enorm klusje. Komt daarbij nog dat het EK begonnen is en dat ik dus ook al niet gans de avond hier kan aan spenderen én dat we hier bezig zijn met de buitenkant van ons huis te schilderen, of toch het houtwerk. Soit, weinig andere vrije tijd dus. But we’ll resume our regular program shortly.

Popularity: 3% [?]

Het bedrijf waarvoor ik werk bestond 10 jaar en dat moest gevierd worden natuurlijk. Het 5-jarig bestaan had ik ook al meegemaakt en toen zijn we met z’n allen naar Durbuy afgezakt, alwaar een heus survival-weekend op het programma stond (en een bezoek aan de plaatselijke disco, ha ha!). Denk dat er nog remsporen te vinden zijn in mijn onderbroek van toen ik die “ravijn” over moest op een slappe koord (ja, ik heb hoogtevrees, kijkt niet zo raar…).

10 jaar dus en dus iets grootser dan vorige keer! Ditmaal met de vlieger richting Lac de Genève (ook wel Lac Léman), alwaar we in een luxe-hotel gedropt werden…

Uiteraard stevig genoten van alles wat het hotel te bieden had (sauna, hamam, zwembad, jacuzzi, outdoor hydropool en natuurlijk het overheerlijke eten), maar daarnaast hadden mijn bazen gelukkig ook enkele activiteiten voorzien: raften en mountainbike. Althans, dat was mijn keuze, de alternatieven waren een uitstap naar een nabijgelegen stad (zzz…) en Tai-Chi (right!). Achteraf gezien zeker geen spijt gehad van de keuzes: raften was extreem plezant en het mountainbiken was… heu… laten we het op “gezond” houden (ik voel het gvd nog!). De foto’s kan ik hier niet zomaar tonen (privacy van mijn collega’s enzo ), maar ééntje krijgt ge cadeau:

Mochten mijn bazen hier ooit eens meelezen: voor het 15-jarig bestaan verwacht ik dat we naar Las Vegas trekken hé!

Popularity: 3% [?]

Ik sukkel al een tijdje (lees: meer dan 10 jaar) met mijn gestel en meer bepaald met mijn onderrug. Wellicht zoals zovelen, maar het feit dat ik slechts 30 ben, baart me toch vaker en vaker zorgen: hoe moet dat verder? Vaak lees ik nl. dezelfde verhalen, maar eerder van mensen die de 50 gepasseerd zijn. Best verontrustend dus.

Anyway. Zo’n twee weken geleden een CT-scan laten maken en de dokter was duidelijk: als kinesitherapie niet werkt en als ik osteopaten maar kwakzalvers vind (“ik zou wat minder melkproducten eten meneer, uw rugpijn komt daarvan”, right), dan was er slechts één oplossing: epidurale injecties!

Bibi dus snel voor een “second opinion” naar een “specialist” in een nabijgelegen ziekenhuis, aangeraden door kennissen. Gisteren dus geweest en na bijna twee (ja, TWEE!) uur in de wachtzaal te hebben gezeten was zijn alternatief: acupunctuur. Oh boy.

Het probleem is nu: al geloof ik er hoegenaamd niet in, ik ben ondertussen zo wanhopig om het toch maar eens te gaan proberen. Alles is beter dan regelmatige injecties? Al begrijp ik ook wel waarom er geen beter alternatief naar voren werd geschoven hoor: dat is er simpelweg niet. De CT-scan was duidelijk: slijtage. En aangezien je ruggewervels zomaar niet even vervangt door nieuwe exemplaren zal ik er maar mee leren leven zeker? Wordt vervolgd…

Popularity: 4% [?]