cloink

Het was alweer een hele poos geleden, maar gisteren nog eens sushi gaan eten. Dat het zo’n tijd geleden is, is allicht omdat er slechts weinig “speciaalzaken” zijn in de buurt en dat ze meestal – voor een stevige eter als ikzelf – aan de dure kant zijn als daarna niet naar het frituur wilt lopen.

Gelukkig hoefde ik gisteren niet zelf te betalen (bedankt baas!)… Buiten die meevaller bleek het adresje algauw een enorm goed. Zaowang, heet de bar. Mooi gelegen (zo in de schaduw van de kathedraal) en kleinschalig, maar authentieke en erg verse bereidingen! Dé topper bleek algauw de “sushiboot”:

Ook voor het eerst rauwe inktvis gegeten: óverheerlijk zeg! Hier gaan ze mij met andere woorden nog (vaak) terugzien!

Popularity: 15% [?]

Eergisteren is het eerste boek van de reeks door mijn brievenbus gevallen en ik moet zeggen: erg leuk om in de collectie te hebben!

Ik heb wel vaker wat met rare dingen en dit hoort zeker in dat rijtje thuis. PostSecret – voor diegene die het nog niet zouden kennen – is een initiatief van Frank Warren (een ex-vrijwilliger van een zelfmoordhulplijn), waarbij mensen – anoniem – hun geheimen kunnen opsturen, het liefst per postkaart. Het resultaat is veelerlei: ontwapenend tot schokkerend. Volgend videootje maakt allicht het e.e.a. duidelijk:

In elk geval: de boeken worden dus in mijn geval een absolute “keeper” ! Als je er met de juiste persoon doorbladert, levert het gegarandeerd interessante gesprekken op…

PS: de prachtige muziek is trouwens van Sia (Breathe Me)

Popularity: 11% [?]

Het is zover: de ondeugende jaren zijn aangebroken!

Neen, het is niet ik die in een midlifecrisis verwikkeld ben, maar mijn dochtertje dat ondertussen de gezegende leeftijd van 2 jaar bereikt heeft (zoals je hier kan lezen). Ze noemen deze levensfase wel eens “the terrible twos” en ik begrijp stilaan waarom…

Niet dat we zó te klagen hebben hoor, het is best een schatje te noemen, maar hier en daar zo af en toe is er toch wel duidelijk sprake van enig kattekwaad en weerbarstigheid. Zo ook gisteren… Ze is nl. al een tijdje een beetje verkouden en diegene die het al meegemaakt hebben kennen vast de routine: neusje spoelen, neusje spoelen en nog eens neusje spoelen met fysiologisch water.

Nu hebben wij naast de klassieke “tubes” ook zo’n handige spray. En u kan het al raden wat er gebeurt wanneer dochterlief deze spray in handen krijgt… Terwijl wij lekker frietjes aan het bakken waren , hoorden we plots “psssjjj… psj psjj psjjj… PSSSSJJJJJJJJTTTHTHTHTTT…”. Uh-oh.

En inderdaad, bij het aanschouwen van onze living viel het op dat alles nat was, incluis de laptop die in de zetel stond, aangeschakeld… Hopelijk is dat allemaal goed opgedroogd, of het is de laatste blogpost die ik post vanop dit keyboard.

Popularity: 11% [?]

Niet de mijne (daar hebben wij geen geld voor), maar die van een bevriend koppel. Of ik niet eens kon meehelpen om ze in elkaar te vijzen, want die Ikea-keukens worden geleverd in stukjes van zowat 1cm² (al kan die indruk mogelijks subjectief te noemen zijn na honderden, zo niet duizenden vijsjes door mijn handen te hebben gehad) en verder is het aan u om uw plan te trekken.

Toegegeven: hun systemen zijn en blijven ingenieus, zelfs een doe-het-zelf-kneus als ikzelf kan binnen de kortste keren feilloos een ganse keuken in elkaar draaien: klik, klik, KLAK, ahaa! Dat wil niet zeggen dat dat met de glimlach moet gebeuren, versta me wel… Na iets meer dan 5 uur zuchten, steunen en vooral veel vijzen, hebben we er de brui maar aan gegeven. Het was ondertussen 23.30 en aangezien we nog niet echt in de helft waren (het is dan ook wel een gigantische keuken!), wordt dit allicht zaterdag vervolgd, als mijn rug tegen dan terug weer meekan. Auw.

Popularity: 11% [?]

PS: de man kan dat ook perfect live, denk dat ik maar eens een ticket koop mocht hij nog eens België een bezoekje brengen…

Popularity: 13% [?]

Deze ochtend zowaar even mijn zonnebril opgezet op de weg naar het werk. Neen, niet omdat het zonnetje aangenaam tegen mijn poezelige hoofd scheen, maar wel doordat ik verblind werd door een stelletje oetlullen (jaja, jullie daar, 80% van alle verkeer deze ochtend!) die het vertikken even het achterste mistlicht te doven wanneer ze in een ellenlange file staan. Bumper aan bumper heeft zo’n licht bijster weinig effect, beste dames en heren…

Grmbl… Maandagmorgen…

Popularity: 19% [?]

It’s funny, coz’ it’s true…

Popularity: 15% [?]

Het is al jaren een publiek geheim ten huize cloink: de heer des huizes wil een kat ! Ik had vroeger thuis twee katten en heb daar indertijd altijd enorm veel aan gehad.

Één – ietsie tiny weenie – probleem: de vrouw des huizes is hoogst allergisch. En zoals we allen wel weten: de vrouw draagt de broek thuis en dus moest tot op heden de kat het onderspit delven. Eerlijk gezegd best begrijpelijk trouwens, ik zou ook niet de ganse dag allergische reacties willen hebben thuis, gewoon om mijn partner te plezieren.

Het toeval wil nu dat er op het werk ook iemand is die hoogst allergisch was aan katten. Wel, zij heeft gewoon een kat in huis genomen, een paar weken afgezien en na die paar weken was de allergie verdwenen! Het menselijk lichaam, geweldig toch?

U raadt het al: cloink is dus druk bezig om allerhande info in te winnen om alsnog een kat in huis te nemen! Het praktische en medische aspect laat ik even achterwege en dus is de eerste bekommernis: welk ras? De kat in kwestie moet nl. aan enkele eisen voldoen: ze moet binnenshuis kunnen leven, ze moet zachtaardig/rustig zijn en goed met (kleine) kinderen overweg kunnen én alleen kunnen zijn (daar wij beiden fulltime tewerkgesteld zijn). Een hele opdracht dus, maar een korte zoektocht leverde me de volgende kandidaten op:

• Een Ragdoll, liefst zo’n blue colorpoint of mitted. Ik bedoel: hoe knoddig is dit hé? Eigenlijk is dit de koploper, daar het echte “appartementskatten” zijn. Enige minpuntje: ze hebben – gezien hun fraaie vacht – wel wat verzorging nodig.
• Een Britse korthaar, met de typische “Sheba” kat (effen blauw) op kop natuurlijk! Als ik heel eerlijk ben is dít eigenlijk de ideale kat als je objectief bent: ze kunnen ook netjes alleen binnen blijven en hebben minder verzorging nodig. Alleen vind ik zo’n ragdoll mooier.
• Een Heilige Birmaan, een lilac, blue of cream tabbypoint graag. Dé favoriet, alvorens ik op onderzoek ging. Ik wil eigenlijk al heel mijn leven lang zo’n prachtbeest. Maar nu komt de kat op de koord (ha-ha): dit is een ras dat eigenlijk niet zo heel rustig is (zit wat Siamees karakter in) en ze zitten niet al te graag alleen…
• Een Siberische (bos)kat, opnieuw graag een blauwachtige. Deze heb ik stiekem achteraf aan dit lijstje toegevoegd, maar niet zonder reden: deze schijnt bijzonder geschikt te zijn voor mensen met een allergie! Ok, ze zitten dan wel graag buiten en zijn wat actiever dan gemiddeld, maar toch, een echte “hypoallergene kat” kost algauw $10,000… Toch weer nét buiten budget dat.

Iemand ideetjes of een goede cattery?

Popularity: 15% [?]

Volgende e-mail is zonet de deur uit:

Beste,

Ik vind geen Belgische website, dus dan maar via de Nederlandse…

Zonet heb ik allicht mijn allerlaatste Sultana YoFruit gegeten. Jammer, want ik vind ze eigenlijk best lekker. “Hoezo?”, hoor ik u denken. Wel: toen ik het tweede koekje uit zijn “jasje” nam (u leest het goed: het eerste koekje had ik al opgegeten!), bemerkte ik een soort haar aan het koekje. “Gek!”, dacht ik nog, maar legde niet meteen een verband. Tot er luttele seconden later een larve uit de nu (bijna…) lege verpakking viel… EEN LARVE!

Bij nadere inspectie was het tweede koekje (ik wil NIET meer nadenken over dat eerste dat nu in mijn maag zit) helemaal aangetast door de larve, draderig en mul, kortweg: goor. De verpakking was weldegelijk volledig gesloten (ik heb ook mijn kast even gecontroleerd en die is ook clean), geen gaatjes gevonden, dus deze larve is tijdens het productie- of verpakkingsproces in het koekje verzeild geraakt. Quality control anyone?

Het spijt me als ik wat cru overkom, maar u begrijpt dat ik niet meteen opgezet ben met bedorven eetwaar en al helemaal niet met larves in mijn mond. Bah, bah, bah.

Met alsnog vriendelijke, doch gedegouteerde groet,
x

Popularity: 17% [?]

Ik speel niet zo vaak en als het dan eens gebeurt, ga ik meestal redelijk frontaal op mijn bek, ik ben nl. wat men noemt een conservatieve speler en dan nog eens een van de slechtere ook.

Zo niet vorige week donderdag! Niet dat ik plots roekeloos begon te spelen of overdreven begon te bluffen. Neen, de pokerface lukte gewoon wat aardiger en belangrijkst van al: ik kreeg gewoon erg vaak steengoede kaarten. Zo van het type waarbij je bij de flop al wéét dat ze je geld gaan opleveren.

Het resultaat was er dan ook naar: na een dikke drie uur spelen met 6 man en waarbij de pot was opgelopen tot 60€ (initiële buy-in was 5€), ben ik met zowat de helft van die pot naar huis gegaan! Echte high-stakes is dat niet, maar toch: it was a good day.

Popularity: 16% [?]